طراحی فونداسیون فولادی یا پروفیله

فونداسیون در دسته اولین و اساسی ترین مراحل ساختمان سازی قرار دارد که به واسطه آن انتقال وزن ساختمان از ستون های به کار رفته در ساخت و ساز به زمین و خاک اطراف آن صورت می گیرد. انتخاب نوع و ابعاد فونداسیون با توجه به کاربری ساختمان و میزان نیروهای وارده، نوع خاک و شرایط آب و هوایی متفاوت بوده و به سه دسته فونداسیون سطحی، فونداسیون عمیق و فونداسیون ویژه تقسیم بندی می شود. طراحی فونداسیون فولادی یا پروفیله در دسته فونداسیون ویژه است.

فونداسیون ویژه شامل پی های شناور، پی های سلولی و پوسته ای و پی های فولادی یا پروفیله می باشد.از پی های شناور در زمانی که لایه های عمقی نشست پذیر یا ضعیف هستند، استفاده می شود. طراحی فونداسیون سلولی یا پوسته ای بر اساس عملکرد مورد نیاز، شکل فونداسیون، ایجاد سختی کافی در طبقات زیرزمینی مورد استفاده قرار می گیرد. طراحی فونداسیون فولادی یا پروفیله برای ساخت سازه هایی که نیروی وارده حاصل از آن بالا بوده و بستر آن سخت و سنگی می باشد مورد استفاده قرار می گیرد.

طراحی فونداسیون فولادی یا پروفیله در زمانی که زمین بستر سخت یا سنگی دارد و بارهای حاصل از روسازه سنگین می باشد، صورت می گیرد. در مواقعی که بتن مسلح قابلیت استفاده در سیستم های معمولی پی سازی را نداشته باشد، از پروفیل های فولادی استفاده می شود. به این منظوراز پروفیل های فولادی بال پهن در دو لایه به صورت عمود بر یکدیگر با قالب بتنی درجا در اطراف آن استفاده می شود. در صورتی که بارهای وارده کم تر بوده و پروفیل های فولادی بال پهن در دسترس نباشند، می توان از دو ردیف الوارهای چوبی بر روی هم و محصور شده در بتن استفاده کرد.