ورق آلیاژی چیست

هر میزان که صنعت ساخت و ساز گسترده تر می گردد، انتخاب متریال مناسب مانند ورق آلیاژی اهمیت بیشتری پیدا می کند. در اولین گام، این پرسش مطرح می شود که ورق آلیاژی چیست و چرا تا این اندازه در صنایع مختلف مورد توجه قرار گرفته است. به طور خلاصه می توان گفت، ورق آلیاژی حاصل ترکیب فلز پایه با عناصر آلیاژی گوناگون است که نتیجه آن افزایش استحکام و مقاومت بیشتر برای تحمل شرایط کاری سخت است. در ادامه به طور کامل بررسی می شود که ورق آلیاژی چیست و چه ویژگی ها و کاربردهایی دارد.

ساختار ورق آلیاژی چیست

در پاسخ به این پرسش که ماهیت ورق آلیاژی چیست می توان گفت، ورق آلیاژی نوعی ورق فلزی است که از ترکیب آهن یا فلز پایه با عناصر آلیاژی دیگر مثل کروم، نیکل، مولیبدن به دست می آید تا خواص فیزیکی و مکانیکی آن بهبود یابد. فرآیند آلیاژ کردن به فلز اولیه ویژگی هایی مانند مقاومت بیشتر، سختی بالاتر، شکل پذیری بهتر و مقاومت در برابر خوردگی می دهد. بیش از ۹۰٪ محصولات فلزی که روزانه از آن ها استفاده می کنیم فلز خالص نیستند و در حقیقت آلیاژی از چند فلز هستند که با هدف افزایش دوام و کارایی تولید می شوند. ورق های آلیاژی، بخش عمده ای از محصولات ورق فولادی را تشکیل می دهند و به شکل های مختلف و با ترکیبات شیمیایی متفاوت در بازار موجود هستند.

ترکیب شیمیایی ورق آلیاژی چیست

ترکیب شیمیایی ورق آلیاژی به معنای حضور چند عنصر فلزی مختلف در کنار فلز پایه است که هر کدام خواص ویژه ای به ورق اضافه می کنند. این عناصر به صورت دقیق و کنترل شده با هم ترکیب می شوند تا ویژگی هایی مانند استحکام، سختی، چقرمگی یا سفتی، مقاومت به خوردگی و تحمل دماهای بالا ایجاد شود. برای مثال آلومینیوم در ورق های آلیاژی به حذف ناخالصی هایی مثل فسفر، گوگرد و اکسیژن کمک می کند و کیفیت فولاد را بالا می برد. کروم موجب افزایش مقاومت در برابر سایش و سختی می شود؛ در حالی که مس نقش مهمی در بهبود مقاومت ورق در برابر خوردگی دارد. منگنز با افزایش استحکام در دماهای بالا و بهبود شکل پذیری و سختی، عملکرد مکانیکی ورق را تقویت می کند.

نیکل توانایی ورق را در برابر اکسیداسیون و تنش های حرارتی افزایش می دهد و سیلیکون علاوه بر استحکام، خاصیت مغناطیسی ورق را بهتر می سازد. تنگستن نیز به افزایش سختی و استحکام کمک می کند و وانادیوم مقاومت ورق در برابر خوردگی و ضربه، استحکام و چقرمگی آن را بالا می برد.

مراحل ساخت ورق آلیاژی چیست

در پاسخ به این سوال که مراحل ساخت ورق آلیاژی چیست باید گفت که این ورق ها معمولا با نورد گرم یا سرد و سپس عملیات حرارتی مانند سختکاری و آنیل کردن تولید می شوند تا به مقاومت و کیفیت مطلوب برسند. اولین مرحله فلز پایه که معمولا آهن است، از سنگ معدن استخراج شده و ناخالصی های آن حذف می شود تا آهن اسفنجی تولید گردد. در مرحله بعد، آهن اسفنجی با کربن و عناصر آلیاژی دیگر ترکیب شده و به شکل تختال یا شمش فولادی ریخته می شود. پس از تولید شمش، کاهش ضخامت آن با استفاده از نورد گرم یا نورد سرد انجام می گیرد. نورد گرم در دمای بالاتر از دمای تبلور مجدد انجام شده و ورق هایی با ظاهر تیره و مات تولید می کند؛ در حالی که نورد سرد در دمای محیط انجام می شود و ورق صاف و صیقلی ایجاد می نماید.

این مراحل پایه ای، ساختار و ضخامت ورق آلیاژی را تعیین کرده و زمینه را برای اعمال عملیات تکمیلی فراهم می کنند.

عملیات تکمیلی برای ساخت ورق آلیاژی

پس از نورد، ورق های آلیاژی تحت عملیات تکمیلی و حرارتی قرار می گیرند تا خواص مکانیکی و فیزیکی مورد نظر را ایجاد کنند. یکی از این عملیات ها، سختکاری است که در آن ورق ابتدا حرارت داده شده و سپس سریع خنک می شود تا سختی و مقاومت مکانیکی آن افزایش یابد. عملیات تمپر کردن پس از سختکاری انجام می شود و شامل گرم کردن مجدد ورق در دمای پایین تر از دمای سختکاری است تا شکنندگی آن کاهش یافته و انعطاف پذیری بیشتر شود. آنیل کردن فرآیندی است که در آن ورق به آرامی تا دمای مشخص گرم شده و سپس به تدریج خنک می شود تا ورق نرم شده و قابلیت ماشین کاری و شکل دهی بهبود یابد. همچنین روش های تنش زدایی و نرماله کردن برای کاهش تنش های داخلی و افزایش استحکام و سختی ورق به کار گرفته می شوند.

برای افزایش مقاومت ورق در برابر سایش و خوردگی، کربن دهی سطحی انجام می شود که طی آن سطح ورق با استفاده از گازهای کربن دار غنی می گردد. ساختار بلوری ورق آلیاژی نقش تعیین کننده ای در خواص مکانیکی آن دارد و به دو شکل ایجاد می شود. در ساختار جانشینی، اتم های عناصر جایگزین اتم های فلز پایه می شوند؛ همانند آلیاژ برنج و در ساختار بین نشینی، اتم های عناصر کوچکتر در فضای خالی بین اتم های فلز پایه قرار می گیرند. برخی از آلیاژها ترکیبی از هر دو ساختار دارند و این ترکیب تعیین کننده سختی، استحکام و رفتار ورق آلیاژی تحت تنش است.

۵ کاربرد مهم ورق آلیاژی چیست

با در نظر گرفتن ویژگی های ورق های آلیاژی مانند استحکام بالا، مقاومت مناسب در برابر خوردگی و تحمل دماهای مختلف، این محصول در صنایع مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد.

• در صنایع ساختمانی و عمرانی، ورق های فولادی آلیاژی برای ساخت سازه های فلزی سبک و سنگین، پل ها، برج ها و پانل های مقاوم در برابر زلزله و فشار استفاده می شوند. این ورق ها توان تحمل بارهای سنگین و شرایط محیطی سخت را دارند.
• صنعت خودرو سازی یکی از اصلی ترین مصرف کنندگان ورق آلیاژی است. از این ورق ها در ساخت بدنه، شاسی، قطعات تقویتی، سیستم اگزوز و مخازن سوخت استفاده می شود. کاهش وزن خودرو همراه با افزایش ایمنی و مقاومت، از مهم ترین مزایای استفاده از ورق های آلیاژی است.
• در هوافضا و هوانوردی، ورق های آلیاژی سبک و مقاوم، به ویژه آلیاژهای آلومینیوم و تیتانیوم، برای ساخت بدنه، بال هواپیما و قطعات موتور جت به کار می روند؛ زیرا تحمل دما و فشار بالا در این حوزه اهمیت زیادی دارد.
• صنایع نفت، گاز و پتروشیمی به دلیل شرایط کاری سخت، از ورق های آلیاژی در ساخت مخازن تحت فشار، مبدل های حرارتی، لوله ها و تجهیزات پالایشگاهی استفاده می کنند. مقاومت در برابر خوردگی و فشار، عامل اصلی این انتخاب است.
• در صنایع دریایی نیز به علت تماس مداوم با آب شور، ورق های آلیاژی در ساخت بدنه کشتی ها، سکوهای دریایی و سازه های ساحلی کاربرد فراوانی دارند.

مزایای ورق آلیاژی چیست

ورق های آلیاژی به دلیل ترکیب فلز پایه با عناصر مختلف، از قدرت تحمل و مقاومت بالایی برخوردارند. این ویژگی باعث می شود که ورق های آلیاژی گزینه ای ایده آل برای ساخت سازه ها و قطعاتی باشند که باید بار و فشار زیاد را تحمل کنند. یکی دیگر از نقاط قوت این ورق ها، مقاومت چشمگیر در برابر خوردگی است. حضور عناصری مانند کروم و نیکل باعث می شود ورق در برابر رطوبت، مواد شیمیایی و محیط های خورنده محافظت شود و عمر مفید آن به میزان قابل توجهی افزایش یابد.

ورق های آلیاژی همچنین توانایی تحمل شرایط دمایی شدید را دارند و خواص مکانیکی خود را در دماهای بسیار بالا یا پایین حفظ می کنند. از سوی دیگر، این ورق ها انعطاف پذیری و شکل پذیری مناسبی دارند و می توان آن ها را بدون ایجاد ترک، خم یا فرم دهی کرد.

معایب ورق آلیاژی چیست

اگر چه ورق های آلیاژی مزایای فراوانی دارند، اما دارای معایب و محدودیت هایی نیز هستند که باید مورد توجه قرار گیرند. یکی از مهم ترین محدودیت ها، هزینه بالاتر آن ها نسبت به ورق های معمولی است؛ استفاده از عناصر آلیاژی و فرآیند تولید پیچیده باعث افزایش قیمت نهایی محصول می شود.

علاوه بر این، تولید ورق آلیاژی فرآیندی پیچیده و حساس است. مراحل نورد، حرارت دهی و ترکیب عناصر نیازمند تجهیزات پیشرفته و کنترل دقیق هستند که زمان و هزینه تولید را افزایش می دهند. برخی از ورق های آلیاژی نیز وزن بیشتری نسبت به ورق های ساده دارند. این موضوع می تواند در صنایع حساس به وزن محدودیت ایجاد کند و طراحی قطعات را پیچیده تر نماید. نکته دیگری که باید در نظر گرفته شود، حساسیت ورق آلیاژی به نحوه تولید و ترکیب عناصر است. کوچک ترین اشتباه در فرآیند حرارت دهی یا آلیاژسازی می تواند خواص مکانیکی ورق را کاهش دهد و باعث افزایش شکنندگی یا حساسیت به خوردگی شود.

انواع ورق آلیاژی فولادی

ورق های آلیاژی فولادی، برخلاف ورق های غیر فولادی، از فلز پایه آهن درست می شوند و علاوه بر آهن و کربن، شامل عناصر آلیاژی دیگر مانند کروم، نیکل، منگنز، مولیبدن و … نیز هستند تا به این شکل، خواص مکانیکی و شیمیایی فولاد بهبود یابد. هدف از این آلیاژسازی، افزایش استحکام، سختی، مقاومت به خوردگی، چقرمگی و تحمل دماهای بالا است. در ادامه انواع ورق آلیاژی فولادی معرفی می شوند.

ورق آلیاژی ضد سایش

ورق ضد سایش یا Hardox برای محیط هایی با سایش شدید و تماس مداوم با اجسام سخت طراحی شده است. ترکیب اصلی شامل کربن و منگنز است که موجب تشکیل لایه های کاربید آهن سخت در سطح ورق می شود. این ویژگی باعث کاهش قابل توجه سایش، فرسودگی و تغییر شکل موضعی می گردد. ورق های Hardox در صنایع معدنی، سیمان، فولادسازی و نوار نقاله ها کاربرد دارند. علاوه بر مقاومت مکانیکی، این ورق ها می توانند در دماهای پایین عملکرد مناسبی داشته باشند و برای قطعاتی که تحت فشار و ضربه مکرر قرار می گیرند، گزینه ای ایده آل هستند.

ورق استنلس استیل

ورق استنلس استیل از آهن، کربن و حداقل ۱۰.۵٪ کروم ساخته می شود. کروم روی سطح فلز، لایه ای از اکسید محافظ ایجاد می کند که از خوردگی و زنگ زدن جلوگیری می کند. این ورق ها به دو دسته استیل بگیر (Magnetic) و استیل نگیر (Non-magnetic) تقسیم می شوند و پرکاربردترین نوع آن، سری ۳۰۰، به ویژه ورق ۳۰۴ است. ورق های استیل در صنایع غذایی، پزشکی، ساختمانی و خودروسازی استفاده می شوند. مقاومت بالا به حرارت، قابلیت جوشکاری و طول عمر بالا از دیگر مزایای آن است.

ورق آلیاژی آجدار

ورق آجدار دارای سطح برجسته است که باعث کاهش لغزش و خراش و افزایش مقاومت مکانیکی ورق می شود. این ورق ها در محیط های مرطوب و صنعتی کاربرد دارند و به دو نوع فابریک و پرسی تقسیم می شوند. نوع فابریک کیفیت بالاتری دارد و برای کف پوش های صنعتی، رمپ ها، پله ها و سطوح پر تردد مناسب است. علاوه بر مقاومت در برابر خوردگی، برجستگی سطح باعث زیبایی و ایجاد اصطکاک بهتر می شود و برای استفاده در محیط های با شرایط آب و هوایی سخت مناسب است.

ورق آلیاژی پانچ

ورق پانچ آلیاژی دارای حفره های منظم روی سطح است که علاوه بر کاهش وزن، برای عبور هوا و نور کاربرد دارد. این ورق ها معمولا از فولاد آلیاژی ساخته می شوند و در صنایعی مثل پالایشگاه، نیروگاه، نفت، گاز و پتروشیمی کاربرد دارند. علاوه بر کاربرد صنعتی، از آن ها در ساخت فیلتر، محافظ، نماهای تزئینی و سقف های معلق نیز استفاده می شود. ضخامت، قطر و فاصله حفره ها با توجه به نیاز پروژه متفاوت است.

ورق آلیاژی A516

این ورق گرم فولادی به عنوان ورق فشار قوی شناخته می شود و در ساخت مخازن تحت فشار، دیگ های بخار و تجهیزات دمای بالا استفاده می شود؛ دارای گریدهای ۵۵، ۶۰، ۶۵ و ۷۰ است که هر گرید خواص مکانیکی و مقاومت متفاوتی دارد. A516 مقاومت بالایی در برابر خوردگی محیطی، ترک و تنش های حرارتی دارد و می تواند دمای بالا را تحمل کند. کاربردهای آن در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاه ها است و از مهم ترین ورق های فولادی پرکاربرد برای تجهیزات فشار قوی و سازه های حرارتی محسوب می شود.

ورق آلیاژی A36

ورق A36 یکی از ورق های سازه ای و دریایی است که مقاومت خوبی در برابر خوردگی آب شور و تنش خمشی بالا دارد. این ورق با فرآیند نورد گرم تولید شده و در ساخت کشتی، سکوی دریایی، پل و قطعات صنعتی که به استحکام و انعطاف همزمان نیاز دارند، استفاده می شود. A36 به دلیل ترکیب مناسب کربن و آهن، قابلیت جوشکاری و خم کاری بالا دارد و به راحتی می توان آن را در پروژه های عمرانی و مهندسی استفاده کرد. مقاومت به خوردگی و استحکام مکانیکی باعث افزایش طول عمر آن می شود.

ورق آلیاژی A283

این ورق فولادی برای مخازن و سازه های صنعتی طراحی شده و قابلیت خم کاری و جوشکاری بالایی دارد. ورق A283 در چهار گرید A، B، C و D تولید می شود که هر کدام خواص مکانیکی و مقاومت متفاوتی دارند. این ورق معمولا در ساخت مخازن ذخیره سازی، مخازن فشار پایین، پل ها و سازه های سبک کاربرد دارد. مقاومت در برابر تنش و شکل پذیری بالا باعث می شود که ورق A283 گزینه مناسبی برای محیط هایی باشد که نیاز به انعطاف و استحکام همزمان دارند.

ورق آلیاژی ST44

ST44 یک فولاد کم آلیاژ با کربن و منگنز است که استحکام و انعطاف پذیری خوبی دارد. این ورق در ساخت پل، کشتی، سیلندر گاز، تانکر و تجهیزات صنعتی استفاده می شود. ورق ST44 دارای چقرمگی مناسب بوده و می تواند ضربه و فشار مکانیکی را تحمل کند. این ورق همچنین در محیط های صنعتی با شرایط دمایی و رطوبتی متنوع عملکرد خوبی دارد و به دلیل ترکیب شیمیایی کم آلیاژ، قیمت آن نسبت به ورق های فولادی پرآلیاژ مناسب تر است.

ورق آلیاژی ST52

ورق ST52 یک فولاد کم آلیاژ با مقاومت بالا در برابر خمش و پیچش است و برای استفاده در سازه های استاتیکی و دینامیکی طراحی شده است. این ورق برای ساخت پل، اسکلت ساختمان، سازه های صنعتی و اجزای ماشین آلات سنگین کاربرد دارد. حضور عناصر سیلیسیم و منگنز مقاومت مکانیکی آن را افزایش داده و طول عمر سازه را تضمین می کند. ST52 نسبت به ST44 سخت تر بوده و برای سازه هایی که تحت فشار و بار زیاد قرار دارند، مناسب است.

ورق آلیاژی ۴۱۴۰

ورق ۴۱۴۰ یا MO40 از فولاد آلیاژی کروم و مولیبدن با کربن متوسط ساخته می شود. این ورق نسبت مقاومت به وزن بسیار خوبی دارد و از نظر سختی و استحکام بالاتر از فولاد معمولی است. با این حال، جوشکاری آن نیازمند عملیات حرارتی پیش و پس از جوشکاری است تا از ایجاد ترک جلوگیری شود. کاربردهای اصلی این ورق در ساخت فیکسچر، پایه، کوپلینگ و چرخ دنده است.

ورق آلیاژی Ck45

ورق CK45 یکی از فولادهای کربنی پرکاربرد به شمار می رود که به دلیل دارا بودن درصد قابل توجهی کربن، از استحکام و مقاومت سایشی مناسبی برخوردار است. وجود کربن در ساختار این فولاد باعث می شود در شرایطی که تماس، فشار یا اصطکاک مکانیکی وجود دارد، عملکرد خوبی از خود نشان دهد. به همین دلیل، CK45 گزینه ای مناسب برای قطعاتی است که نیاز به دوام و پایداری مکانیکی دارند. فولاد CK45 در اشکال مختلفی مانند ورق، میلگرد و تسمه تولید می شود؛ اما ورق آن بیشترین میزان مصرف را در صنایع دارد. این ورق ها معمولا در ضخامت های متنوعی بین ۳ تا ۸۰ میلی متر و در قالب شیت یا کلاف عرضه می شوند که نوع شیت کاربرد رایج تری دارد.

ورق آلیاژی Boz

فولاد BOZ در گروه فولادهای کم آلیاژ قرار می گیرد و به دلیل ترکیب شیمیایی متعادل و ویژگی های مکانیکی مطلوب، کاربرد گسترده ای در صنایع مختلف دارد. این نوع فولاد در تولید قطعات خودرو، تجهیزات صنعتی، ماشین آلات سنگین و سازه های ساختمانی مورد استفاده قرار می گیرد و به ویژه در شرایطی که استحکام و دوام اهمیت دارد، عملکرد مناسبی ارائه می دهد.

ترکیبات شیمیایی فولاد BOZ شامل درصد کنترل شده ای از کربن، منگنز، سیلیکون، کروم، مولیبدن و نیکل است؛ که هر یک نقش مهمی در افزایش مقاومت، سختی و پایداری ساختاری آن دارند. وجود کروم و مولیبدن باعث بهبود استحکام و مقاومت به سایش شده و نیکل نیز چقرمگی فولاد را افزایش می دهد. از نظر خواص مکانیکی، فولاد BOZ دارای استحکام کششی و تسلیم مناسب، سختی قابل قبول و چقرمگی مطلوب است. این ویژگی ها در کنار قابلیت ماشین کاری و جوشکاری مناسب، آن را به گزینه ای کارآمد برای ساخت قطعات صنعتی تحت تنش و فشار مکانیکی تبدیل کرده است.

ورق آلیاژی Ck75

ورق آلیاژی CK75 یکی از فولادهای پرکربن رایج در صنایع مهندسی و ابزارسازی است که حدود 0.75 درصد کربن در ترکیب شیمیایی آن وجود دارد و در دسته فولادهای با استحکام و سختی بالا می گیرد. این ورق معمولا با مقادیر کمی از عناصر منگنز و سیلیسیم تولید می شود که به بهبود خواص مکانیکی و یکنواختی ساختار آن کمک می کنند. ورق CK75 به دلیل سختی و مقاومت سایشی بالا، گزینه ای مناسب برای ساخت تیغه ها، فنرها و ابزارهای برش است و معمولا به صورت آنیل شده یا نورد سرد عرضه می شود. البته با وجود استحکام بالا، به علت کربن زیاد چقرمگی کمتری دارد.

ورق آلیاژی st37

ورق فولاد ST37 یکی از پرکاربردترین فولادهای ساختمانی است که به دلیل قیمت اقتصادی، شکل پذیری بالا و جوش پذیری مناسب در صنایع مختلف، به ویژه ساختمان سازی، استفاده می شود. این فولاد حدود ۰٫۱۷ درصد کربن دارد که باعث انعطاف پذیری خوب، خم کاری آسان و کاهش خطر ترک خوردن می شود. وجود منگنز کنترل شده نیز خواص مکانیکی آن را بالا می برد. ST37 دارای استحکام متوسط، سختی پایین و ماشین کاری آسان است و بدون نیاز به پیش گرمایش به راحتی جوش داده می شود. با توجه به مقاومت محدود در برابر خوردگی و فشار بالا، این ورق بیشتر در اسکلت های فلزی، تیر و ستون، ماشین آلات سبک و مخازن کم فشار به کار می رود.

ورق آلیاژی st33

ورق ST33 یکی از ورق های فولادی نورد گرم و کم کربن است که به دلیل نرمی، انعطاف پذیری بالا و قیمت مقرون به صرفه در کاربردهای صنعتی و ساختمانی سبک استفاده می شود. این ورق که با نام آهن سیاه نیز شناخته می شود، دارای درصد کربن پایین بوده و به همین دلیل خم کاری، جوشکاری و ماشین کاری آن آسان است. این ورق از ترکیب آهن، مقدار کمی کربن و منگنز تولید می شود. ورق ST33 دارای استحکام کششی حدود 33 کیلوگرم بر میلی متر مربع بوده و نسبت به ST37 و ST52 نرم تر است. از این ورق در قطعات خودرو، ادوات کشاورزی، مخازن و تانکرها استفاده می شود.

ورق آلیاژی 17mn4

ورق 17mn4 یک فولاد آلیاژی مخزنی است که برای تحمل فشار و دمای بالا طراحی شده است. ترکیب شیمیایی آن شامل مقدار کنترل شده کربن و منگنز بالا است که موجب افزایش استحکام، چقرمگی و مقاومت مکانیکی می گردد. حضور محدود عناصری مانند سیلیسیم و فسفر نیز تعادل مناسبی بین جوش پذیری و شکل پذیری ایجاد می کند. این ورق دارای مقاومت حرارتی عالی، دوام بالا و عملکرد مطمئن در شرایط سخت کاری است. به همین دلیل در ساخت دیگ های بخار، مخازن تحت فشار، مبدل های حرارتی، تجهیزات نیروگاهی و صنایع نفت و گاز کاربرد دارد.

انواع ورق آلیاژی غیر فولادی

ورق هایی که در این بخش معرفی می شوند به دسته ورق های آلیاژی غیر فولادی تعلق دارند. منظور از غیر فولادی این است که فلز پایه آن ها آهن نیست و برخلاف ورق های فولادی، ترکیب شیمیایی آن ها بر پایه فلزات دیگر مثل مس، قلع، نیکل، آلومینیوم، طلا یا نقره می باشد. این ورق ها به جای تمرکز بر افزایش استحکام و سختی مشابه فولاد، معمولا ویژگی هایی مثل مقاومت به خوردگی، انعطاف پذیری، زیبایی ظاهری، رسانایی الکتریکی یا مقاومت شیمیایی را تقویت می کنند.

به عبارت دیگر، ورق های غیر فولادی برای کاربردهایی طراحی شده اند که فلزات آهنی یا فولاد قادر به ارائه خواص مورد نیاز نیستند؛ و نیاز به ویژگی های خاص مثل چکش خواری بالا، شکل پذیری، مقاومت در محیط های خورنده و یا ارزش مادی بالا دارند. به همین دلیل این نوع ورق آلیاژ در صنایع دندانپزشکی، جواهرسازی، الکترونیک، دریایی و تزئینی کاربرد فراوان پیدا می کنند.

• ورق پیوتر: پیوتر در ساخت ظروف، زیورآلات، وسایل تزیینی و محصولات دکوری کاربرد گسترده دارد. در نمونه های با کیفیت پایین تر، عنصر سرب جایگزین می شود که رنگ ورق را متمایل به آبی می کند.
• ورق برنز: ورق برنز یکی از محصولات فلزی پرکاربرد است که از آلیاژ مس و قلع تولید می شود و به همین دلیل، ویژگی هایی متفاوت از مس خالص و برنج دارد.
• ورق برنج: برنج سختی و مقاومت کششی بالایی دارد و در برابر خوردگی، دیر اکسید می شود. از این ورق در تولید قفل، بست، رادیاتور، دستگیره درب، تجهیزات بیمارستانی و لوازم تزئینی استفاده می شود.
• ورق آلیاژی پایه مس: ورق های آلیاژی پایه مس شامل فسفر برنز، برنز آلومینیم، کاپرنیکل و نیکل سیلور هستند. این ورق ها در برابر خوردگی، سایش و اکسیداسیون مقاومت بالایی دارند و رسانایی الکتریکی خوبی نشان می دهند.

سوالات متداول

برای مطالعه بیشتر:

ورق آلومینیوم آجدار

گریتینگ